duol na lang

Hinayhinay mohamok sa akong galamhan kung mao na ba gayud kini ang kinabuhi nga akong puy-an hangtud sa ikamatay ko. Punto nako: pipila na lang ka adlaw ug manaad na ako sa pagpabilin nga dili minyo sa tibuok kong kinabuhi.

Sigurado na ko sa akong gipili?

Daghan nang mga emosyon ang nagasto nako niining maong pagpili: kaguol, kahingawa, kalipay, kahinangop, kabalaka ugbnp...

Normal lang tingali nga bation ko niining mga panuwaya ni!

May mga luna sa akong pagkatawo nga maglisod ko sa pagdawat. Ang nakalisod, wala nay laing mahimo niining mga dapita sa akong kinabuhi kondili ang pagdawat niini tungod kay kabahin kini sa akong pagkatawo; sa akong pagka-limitado. Tungod kay tawo ako, adunay utlanan ang akong pagkaako nga gibutangan ug timaan diha sa mga nagkalainlaing asprto sa akong kinabuhi. apan dili kini makapugong kanako sa papadayon sa panaw nga akong nasugdan. Dili ko kini tugotan nga mobabag sa akong relasyon ngadto sa Dios ug sa uban. Hinoon, mas sayon ang pagsulti sa mga buhatonon. apan ang pagsulti ko sa ingon hinaut nga magsulsul kanako sa pagbuhat sa mga pulong nga akong gibungat.

recollection

kagahapon sa among panag-ambitay sa among mga hunahuna uban ang akong tatay, nangutana ko niya kung unsay iyang gikahadlokan nga mahitabo sa akong kinabuhi kung daw maordenahan man ugaling ako. Mipahayag siya "Misalig ko nimo, ang imong kinabuhi sa gamay pa ka ug hangtud karon ako na nga nasaksihan ug misalig ko nimo"
Kadtong pamulonga dako kaayo ug ikatampo sa akong kinabuhi. hawa kini sa iyang mga ipangasaba nako kaniadto sa gamay pa k0ong bata hantud nga naabot kos pagkabayong-bayong. ako pa gani siyang mahinumduman sa una uban sa iyang mga pulong nga wa siyay pagsalig sa akong mga buhat ug mga trabaho.
Gibati ko ang kalipay, tumang kalipay. Nadasig ako karon sa pagpadayon sa pagsalig sa akkong kaugalingon. ug usab sa pagsalig sa akong kaugalingon ngadto sa Dios.
Buot kong sultihan ang akong mga ginikanan nga maningkamut ako uban sa grasya sa Dios nga dili ko budhian ang akong mga saad nga akong himoon subay sa orden nga akong dawaton.
Tabangan unta ako kanunay sa Dios nga way pagkatulog. tultulan unta kanunay ang akong mga tiil sa ,ga agianan nga bisan sigpit ug tagsa ra gilaktan apan sa Dios gikahimut-an.

Adunay mga gutlo sa akong kinabuhi nga akong maakusahan ang akong kaugalingon nga wa mahigugma sa Dios.

local sayings

Kung asa moharag ang kahoy adto kini matumba.

In this first local saying we can already sense that indeed wisdom sayings formulation is a universal phenomenon. This saying portrays a similar tone with the axiom “he who loves danger shall perish in it” Eccl.3:27. Saying that our vice could be our downfall. Although a positive term for danger is risk, risk doesn’t necessarily lead us to our demise let alone growth.

Inighigda lami inig bangon sa’pi.

Some foreigners and even Filipinos who have achieved success, would impute our poverty to our indolence. To some extent it could be true but to remain in that accusation would give a simplistic boomerang to the accuser. This cliché could well give a picture of the oldest profession in humanity; prostitution. It, being a job without so much effort on the part of the (CSW) Commercial Sex Workers. This motto of them best describes at a glance the work they are into.


Utang nga ingo’g bag-ang bayra’g ingo’g sug-ang.

This dictum offers a subtle adaptation of the lex talionis ; an eye for an eye, a tooth for a tooth. However, it means more. Vengeance which could mean either acted out personally or as a divine decree is exacted out from the offender even worse than he/she had committed. A similar Cebuano adage says “Wa’y sukod sa bawos” although this runs more violent than the former.


Ang gaba dili magsaba.

In relation to the preceding dictum however, this one presents to us a passive attitude. To say it positively it would mean; surrender to the divine decrees the mistreatment a victim has acquired. It pictures out the passive Juan de la Cruz amidst the injustice that he dwells into maybe for the reason of his inferiority which could be a fact or because he believes that justice is God’s. This is related to Paul’s words Rom. 12:19 “Vengeance is mine, I will repay”.


Kaon, inom samtang buhi pa aron inigkamatay dili ka magnganga.

We are a bunch of merrymakers. We laugh our problems away. We might be sorry for sometime but we could sneeze our sorrows off from before us. We are Filipinos and some tinge of hedonism exists in our psyche. In our uncertainty of the morrow we however do not take it much as a problem because we know what to do of the present moment. And that’s it. We indulge our senses with what pleases us because “way ningadto, way ninganhi” as street adage that would tell us as to the certainties in the next world.

brahm's lullaby ni inday selin

si Jesus sa akong kinabuhi

This portrays my experience of Jesus during my thirty days of Ignatian Retreat last 2007.
Thanks to Fr. Arnel Aquino SJ, the composer of this song.