vow of celibacy

Septembre 23, 2008.Pipila ka mga semana sa wa pa moabut kining maong petsa, gibati ko ang kakuyaw ug kakulba nga sagol ang kahinam. Mao ba kaha kini ang gibati sa tanang niagi sa akong agian? Sukna ko’s akong kaugalingon. Mao ba sab kaha ni ang gibati sa mga ulitawo nga hapit na kasla? Kana wala ko hisayri. Pero, basin susama lang tungod kay susama man ang gipangayo nga mithi nga angay puy-an sa usa ka minyo ug sa usa ka “celibate”. Ang duruha nagkinahanglan og bug-os nga hunahuna ug kasing kasing nga dili na mangitag laing asawa/bana alang sa mga minyo, ug ang dili pagpangitag asawa alang sa usa ka clerigo.

May mga kaadlawon nga magum-os ang akong banig sa pag-alindasay. Tungod tingali kadto sa kakulba, tingali usab sa kahinam. Ang akong hunahuna santopan sa mga pagpangandoyng sama niini: nga nindot gyud tingaling duna koy asawa kay aduna koy ikasulti-sulti, kasumbongan, mahalon, katupad sa pagkatulog ug uban pa. Ilabi na gyud kalalim kung tagikan ko panahon sa hilanat unya dunay mosalimbong kanakog habol gikan sa katugnaw ug motunol sa mainit niyang mga bukton...You know na!

Usahay sulod sa akong handurawan palandungon ko ang pagsibog ning maong bokasyon. Daw gikuninitan, daw gitapok-an ko sa daghan uyamot nga mga pangandoy ug posibilidad sa kinabuhi ug sa mga posibling maayong dangatan ko sa natad sa panrabaho. Akong paghilantawan ang kinabuhi sa usa ka pari; ang hilabihang kamingaw diha sa katigulangon tungod kay balo nga unay kun biyudo nang daan. Kung sa iningles pa “frozen delight and forbidden fruit”... mipaambit lang kos akong gibati. Kalma lang mo diha.

Septembre 23 sa hapon dili na nako masabot ang akong gibati, nangompisal mi ug ang akong classmate- si Lumardz. Kini kauban sa mga pangandam sa pagsulod sa kinabuhi nga dili tiaw. Kay tiaw ba diay nang pagsaad nga dili na magminyo? Nga usahon ang hunahuna alang sa kaayohan sa katawhan sa Dios ug dili sa kaugalingon o sa pipila lang ka mga linalang- asawa ug mga anak.

Ug niabot gyud ang akong gikahidlawan ang Candidacy to Holy Orders. Alas 6 kadto sa bag-ong gabii. Miabot ang Talahurong si Obispo Julito Cortes aron mopasaad kanamo nga among putlon…ang among pangandoy nga magminyo...Usa ka butang nga dili nako malimtan sa iyang wali mao "ang paghinumdom sa tanang grasya nga midangat sa among kinabuhi"…ug paspas nga mibalik ang akong handurawan gikan sa akong pagkabata…ang kaugalingon kong kinabuhi ug kaantigohan, ang akong pamilya nga maoy unang nag-umol kanako nga maingon ko karon niini. Ug daw mihunong ang mga gutlo...nahinumdom ko niadtong ako first year philosophy. Gituhoan ko nga biyaan na mi sa among inahan tungod kay sumala sa diagnosis sa mga doktor aduna siya'y rheumatic heart disease ug tubercolosis of the lungs...nag-anam siyag higos hangtud nga ang iyang paa inogn na lang kadako sa akong niwang nga bukton. Niadtong tungora dunay mga gabii nga didto ko gigahin ang akong mga gabii sa ospital imbis sa seminaryo. Ug taliwala sa mga luha akong gihulga si Jesus niining mga pulong: Jesus maunsa gani ang akong nanay, mamutos gyud kog way langan dinhi sa seminaryo...!

Ug salamat sa Dios. Usa lamang kadto sa mga hitabo sa akong kinabuhi diin na-confirm ang akong desisyon nga mag-pari. Karon, si Nanay maoy nibayad para sa akong celibacy ring nga magpahinumdom kanako sa akong hunahuna sa upat pay akong edad, nga akong ihalad ang tibook kong kinabuhi ngadto sa Dios ug sa iyang mga gimahal diha sa pagkapari.

Kung magsud-ong ko sa mga tudlo sa akong mga kalumon sa seminaryo, tugkag pahiyom ang akong panagway sa paghunahuna nga daghan diay kami nga mibuhat og usa ka maayo nga desisyon sa kinabuhi, daghan usab kaming magtinabangay panahon sa mga unos nga among mabagatan ug daghan kami nga magbudlay sa parasan sa Dios.

Sa mga gabii nga milabay sukad niadtong Kandidasiya sa Santos nga Orden akong giingnan si Jesus: Noy, wa ko mahibawo unsay dangatan ning akong kinabuhi usa ray akong nahibaw-an ug nisalig ko niini, nga bisan pag mobalit-ad ning akong kinabuhi dili ko nimo biyaan.

ariel dutosme

duol na lang

Hinayhinay mohamok sa akong galamhan kung mao na ba gayud kini ang kinabuhi nga akong puy-an hangtud sa ikamatay ko. Punto nako: pipila na lang ka adlaw ug manaad na ako sa pagpabilin nga dili minyo sa tibuok kong kinabuhi.

Sigurado na ko sa akong gipili?

Daghan nang mga emosyon ang nagasto nako niining maong pagpili: kaguol, kahingawa, kalipay, kahinangop, kabalaka ugbnp...

Normal lang tingali nga bation ko niining mga panuwaya ni!

May mga luna sa akong pagkatawo nga maglisod ko sa pagdawat. Ang nakalisod, wala nay laing mahimo niining mga dapita sa akong kinabuhi kondili ang pagdawat niini tungod kay kabahin kini sa akong pagkatawo; sa akong pagka-limitado. Tungod kay tawo ako, adunay utlanan ang akong pagkaako nga gibutangan ug timaan diha sa mga nagkalainlaing asprto sa akong kinabuhi. apan dili kini makapugong kanako sa papadayon sa panaw nga akong nasugdan. Dili ko kini tugotan nga mobabag sa akong relasyon ngadto sa Dios ug sa uban. Hinoon, mas sayon ang pagsulti sa mga buhatonon. apan ang pagsulti ko sa ingon hinaut nga magsulsul kanako sa pagbuhat sa mga pulong nga akong gibungat.

recollection

kagahapon sa among panag-ambitay sa among mga hunahuna uban ang akong tatay, nangutana ko niya kung unsay iyang gikahadlokan nga mahitabo sa akong kinabuhi kung daw maordenahan man ugaling ako. Mipahayag siya "Misalig ko nimo, ang imong kinabuhi sa gamay pa ka ug hangtud karon ako na nga nasaksihan ug misalig ko nimo"
Kadtong pamulonga dako kaayo ug ikatampo sa akong kinabuhi. hawa kini sa iyang mga ipangasaba nako kaniadto sa gamay pa k0ong bata hantud nga naabot kos pagkabayong-bayong. ako pa gani siyang mahinumduman sa una uban sa iyang mga pulong nga wa siyay pagsalig sa akong mga buhat ug mga trabaho.
Gibati ko ang kalipay, tumang kalipay. Nadasig ako karon sa pagpadayon sa pagsalig sa akkong kaugalingon. ug usab sa pagsalig sa akong kaugalingon ngadto sa Dios.
Buot kong sultihan ang akong mga ginikanan nga maningkamut ako uban sa grasya sa Dios nga dili ko budhian ang akong mga saad nga akong himoon subay sa orden nga akong dawaton.
Tabangan unta ako kanunay sa Dios nga way pagkatulog. tultulan unta kanunay ang akong mga tiil sa ,ga agianan nga bisan sigpit ug tagsa ra gilaktan apan sa Dios gikahimut-an.

Adunay mga gutlo sa akong kinabuhi nga akong maakusahan ang akong kaugalingon nga wa mahigugma sa Dios.

local sayings

Kung asa moharag ang kahoy adto kini matumba.

In this first local saying we can already sense that indeed wisdom sayings formulation is a universal phenomenon. This saying portrays a similar tone with the axiom “he who loves danger shall perish in it” Eccl.3:27. Saying that our vice could be our downfall. Although a positive term for danger is risk, risk doesn’t necessarily lead us to our demise let alone growth.

Inighigda lami inig bangon sa’pi.

Some foreigners and even Filipinos who have achieved success, would impute our poverty to our indolence. To some extent it could be true but to remain in that accusation would give a simplistic boomerang to the accuser. This cliché could well give a picture of the oldest profession in humanity; prostitution. It, being a job without so much effort on the part of the (CSW) Commercial Sex Workers. This motto of them best describes at a glance the work they are into.


Utang nga ingo’g bag-ang bayra’g ingo’g sug-ang.

This dictum offers a subtle adaptation of the lex talionis ; an eye for an eye, a tooth for a tooth. However, it means more. Vengeance which could mean either acted out personally or as a divine decree is exacted out from the offender even worse than he/she had committed. A similar Cebuano adage says “Wa’y sukod sa bawos” although this runs more violent than the former.


Ang gaba dili magsaba.

In relation to the preceding dictum however, this one presents to us a passive attitude. To say it positively it would mean; surrender to the divine decrees the mistreatment a victim has acquired. It pictures out the passive Juan de la Cruz amidst the injustice that he dwells into maybe for the reason of his inferiority which could be a fact or because he believes that justice is God’s. This is related to Paul’s words Rom. 12:19 “Vengeance is mine, I will repay”.


Kaon, inom samtang buhi pa aron inigkamatay dili ka magnganga.

We are a bunch of merrymakers. We laugh our problems away. We might be sorry for sometime but we could sneeze our sorrows off from before us. We are Filipinos and some tinge of hedonism exists in our psyche. In our uncertainty of the morrow we however do not take it much as a problem because we know what to do of the present moment. And that’s it. We indulge our senses with what pleases us because “way ningadto, way ninganhi” as street adage that would tell us as to the certainties in the next world.